Voor ondernemers is de zelfstandigenaftrek een belangrijke fiscale faciliteit. Om hiervoor in aanmerking te komen, moet een ondernemer voldoen aan het zogenoemde urencriterium. Dit betekent dat hij in een kalenderjaar minimaal 1.225 uren aan zijn onderneming moet besteden. Deze uren kunnen zowel direct (werkzaamheden voor klanten) als indirect (bijvoorbeeld acquisitie of administratie) zijn.
Een ondernemer, die sinds 2012 een eigen bedrijf runt, krijgt voor het jaar 2020 een aanslag inkomstenbelasting. De ondernemer is het hier niet mee eens. Hij vindt dat hij recht heeft op de zelfstandigenaftrek en vraagt de inspecteur om de aanslag te verminderen. De inspecteur wijst dit verzoek echter af.
De ondernemer was tot 5 augustus 2020 in loondienst bij een bv. Hij stelt echter dat hij vanaf mei 2020 vrijgesteld was van arbeid en sindsdien volledig beschikbaar was voor zijn onderneming. In die periode heeft hij naar eigen zeggen veel indirecte uren besteed aan activiteiten zoals acquisitie, marktverkenning en de ontwikkeling van een website. De inspecteur twijfelt aan de onderbouwing van deze uren en meent dat de ondernemer niet aan het urencriterium voldoet. De ondernemer is ervan overtuigd dat zijn indirecte uren voldoende zijn om aan het urencriterium te voldoen.
De rechtbank erkent dat indirecte uren meetellen voor het urencriterium. Wel benadrukt de rechtbank dat ook voor deze uren een concrete, voldoende specifieke en controleerbare onderbouwing noodzakelijk is. Een algemeen urenoverzicht is niet genoeg. De ondernemer heeft niet aannemelijk gemaakt hoeveel uren hij in 2020 daadwerkelijk aan zijn onderneming heeft besteed. Het urenoverzicht is te algemeen en er ontbreken onderliggende bewijsstukken of specificaties. Bovendien tellen de uren die zijn besteed aan sollicitaties niet mee voor het urencriterium.
